تبلیغات
وبلاگ دوستداران خانواده یغمایی - نامه ی زهره صادقی به کوروش یغمایی
شنبه 19 دی 1388

نامه ی زهره صادقی به کوروش یغمایی

   نوشته شده توسط: بهزاد صادقی    نوع مطلب :عمومی ،

نامه ی زهره صادقی مدیر ادبی تیم یغمایی موزیک به استاد کورش یغمایی که آمیخته ای از آثار زیبای ایشان است .

دست نوشته ای ناچیز پیشكش از دختر دُردونه ی بهار به زاده ی آذر ، اسطوره ی آواز و هنر 
 استاد كوروش یغمایی

 *******************************
مسافر ِ شهر ِ باران كی تو می آیی ؟ توی ِ كوچه ی شهر ِ دلم هزار و یك شبه معطّلم . صدای پای ِعابر ِ شب می یاد راه گم كرده و تنها . توی ِ باغ ِ شب انقدر به سیب نقره ای ِ ماه نگاه    می كنم شاید پنجره ای رو به صبح باز شه . از كوچه ی شهر ِ دلم تا خیابان ِ شهر ِچشمای تو یه حجم ِ خالی بود اندازه ی تمام دنیا ها و فاصله ها . راز ِدل ِ من ، قصه ی سرانجام ِ شعر ِ یه سرنوشت ِ غمناك بود .

 می شناسیدم

 من ، دختر ِ دل خسته ی شهر ، یه لیلا بودم . لیلای یه انسان خاكی نه یه انسان فرشته ، كه در انتظار ملك جمشید ِ رویاهای خودش بود ولی نمی دونست كه شیرین جون ِ مرد خاكستری نیست . آرایش خورشید برای انتظار اومدن پائیز بود . دختر بهار ، دختر دُردونه ای بود كه در انتهای خیابان پائیز از انتظار اولین ترانه ی دوستی پژمرد . دختر بهار ، همون پرنده ی مهاجر بود كه روی تك درخت ِ سست ِ سراب ِ یه مرد ِ خاكستری آشیونه كرد . 

از قصه ی غمناك ِ ماه و پلنگ ، از دیدن ِ داس ِ فرو رفته به ساقه ی ریحان ، از خار ِ حسرت ِ رفته به قوزك ِ پای بچه های خوب ِ كوچه دلم می گیره . از طلوع و غروب ِ بندر ، هوار هوار دلم می گیره . طعم ِ تلخ ِ كابوس ِ قهر ِ مرد ِ رویاهای دختر بهار مثل قهر ِ افیون ِ یه فاجعه بود . پرواز از تن ِ چوبی ِ افیون ، خودش یه معجزه بود . وای كه موی ِ شبای انتظار ندامتگاه چقدر مثل موی شب ِ یلدا قد بلند بود . 
دختر بهار با یه دنیا عشق قاصدك رو پر می كرد و می گفت : زاده ی مهر ، پسر ِ پائیز ، هم صدا با باد و بارون اخم نكن . سیلی ِ سرد ِ نگاهت صورت ِ زرد ِ منو سرخ می كنه – رنگ نقاشی ِ پائیز -  . 

شب ِ آخر ِ پائیز ، شب ِ یلدا كه می شه ، یاد ِ خونه ی پدری می افتم . یادم می یاد بچگیام خیلی ظریف و نحیف بودم . پدر قربون صدقه م می رفت و به من می گفت موشی كه دختر شد . آشیونه ی من ، همیشه توی شهر ِ چشمای سیاه و تَر و براق ِ پدر بود . صدای پدر همیشه توی گوشم صدا می كنه  ، گرم و دل نشین و جاویدان مثل آواز ِ اساطیر . یاد ِ پدر كه می افتم ، دلم غنج می ره . تابلوی نقاشی ِ تخت ِ جمشید كه عشق ِ پدر بود ، هنوزم روی طاقچه ست . تفنگ ِ دسته نقره ی پدر هنوزم بوی گل یخ می ده . چمدون چمدون تفنگ دسته نقره ، پر از باروت ِ عشق ِ ایران توی قطار زندگی ِ پدر بود . از خاك ِ وطن یه باغ گرد ِخاطره روی گل یخ نشسته

به تابلوی نقاشی ِ چهره ی پدر كه خودش یه دنیا نقاشی و زیبائی بود ، نگاه می كنم و می گم : مرد ِ پائیزی ، زاده ی آذر ، پدر ، تولدت مبارك . تو همیشه هستی ، تا همیشه هستی ، تا همیشه ...

 

                                    زهره صادقی 
                                    بهار 1388

 http://kourosh-yaghmaei.com/news/Zohreh-Sadeghi.jpg


choc
سه شنبه 11 اردیبهشت 1397 12:38 ق.ظ
Thanks for some other fantastic post. The place else could anyone get that kind of information in such a perfect manner of writing?
I've a presentation subsequent week, and I am on the look for such information.
Can exercise increase your height?
یکشنبه 12 شهریور 1396 04:31 ق.ظ
I was suggested this web site by my cousin. I am not sure whether this post is written by him as no one else know such detailed about my trouble.
You are incredible! Thanks!
BHW
جمعه 25 فروردین 1396 12:37 ق.ظ
bookmarked!!, I really like your site!
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر